Ciekwość

Zmieniłam trochę styl pisania

 Nawiasem mówiąc, pierwszy post powstał  przed rokiem, w ciągu którego zmienił mi się światopogląd...

 -Ciekawość to pierwszy stopień do piekła, powiadają.

 -Powiadają też, że do wiedzy.

 -Ja uważam, że jak się jest za bardzo ciekawym, to może to zaszkodzić.

 -Czemu tak myślisz?

 -Sama jestem ciekawym człowiekiem, ale ostatnio zaczęłam cierpieć przez moją wścibskość.

 -Rozwiniesz?

 -Wyobraź sobie sytuację, w której mężczyzna i kobieta siedzą razem wygodnie na krzesłach na balkonie. Trzymają się oni za ręce, ona przyszła do niego mając parę chwil przed pracą, nie mieszkają razem, ale są sobie bardzo bliscy.

 -Dalej nie rozumiem.

 -On opowiada jej, że cisza to coś bardzo ciekawego, wartego zauważenia. Następnie z jego strony pada stwierdzenie w stylu ~tak powinni leczyć ludzi w psychiatry ku, bo jak tam byłem, to miałem wrażenie, że tam ludzie bardziej wariują, niż kiedy są poza zakładem.~

 -Możesz jaśniej?

 -Tego nie da się wyjaśnić po krótce, więc pozwól, że jeszcze trochę ponudzę cię opisem tej sytuacji, żebyś lepiej ją zrozumiał, dobrze?

 -Oki.

 -Ona nie wie, co on ma na myśli, więc z braku pomysłu zadaje pytanie by dowiedzieć się, w jakim celu był on w szpitalu psychiatrycznym…

 -Jak wyglądało pytanie?

 -Skoro chcesz wiedzieć… ~Byłeś tam jako leczący czy leczony?~

 -Dziwnie skonstruowane pytanie…

 -Wiem.

 -I co było dalej?

 -Okazało się, że ów mężczyzna był owym zakładzie leczony.

 -Skoro tekst ten jest o ciekawości, to pewnie ona spyta, czemu on tam był…

 -Bingo.

 -I pewnie się dowie się więcej, niżby chciała…

 -Znowu zgadłeś…

 -Więc czego konkretnie się dowiedziała?

 -Nie jestem pewna, czy na pewno chcesz to wiedzieć…

 -Chcę.

 -A dlaczego?

 -Z czystej ciekawości.

 -Z czystej ciekawości ona teraz cierpi.

 -Cała sprawa w sumie mnie nie dotyczy, więc śmiało możesz mi powiedzieć.

 -Tym bardziej nie powinnam.

 -Dlaczego?

 -A po co ci wiedzieć, dlaczego osoba, której nie znasz, cierpi?

 -Chcę się ustrzec przed jej błędami.

 -Jej błędem była ciekawość, i w tej chwili robisz to samo. Nie trzymasz wścibskości na wodzy.

 -Czyli mi nie powiesz?

 -Nie.

 -To dlaczego w ogóle zaczęłaś ten temat?

 -Żeby cię przestrzec przed ciekawością. Z jednej strony wie, czemu jej przyjaciel był w szpitalu, a z drugiej strony cierpi. Bo wie, czemu.

 -Powiedziałaś ~Przyjaciel~?

 -Nie.

 -No przecież tu pisze jak byk, czarno na białym…

 -Po pierwsze, jest napisane, a nie pisze, po drugie, nie powiedziałam, tylko napisałam.

 -Czepiasz się szczegółów.