niewiadomoco... ;)

-Idąc sobie spacerkiem w pewno miejsce w celu nawdychania się świeżego powietrza, którego tak bardzo brakuje mi w czterech ścianach mieszkania, kontemplując naturę, którą widzę na co dzień, gdy tylko wyjdę z domu, spostrzegłam, jak wiele detali uchodzi mojej uwadze.

 -A co zauważyłaś dzisiaj?

 -Zieleń traw, brąz gałęzi, błękit wód… natura jest piękna, zwłaszcza wiosną. Udało mi się nawet zauważyć sarenki, a także to, że pszczoły już latają…

 -Masz pasiekę?

 -Pasieka jest kawałek drogi od mojego domu.

 -Jaki masz stosunek do swojego miejsca zamieszkania?

 -Mieszany, z jednej strony mieszkanie z rodzicami na łonie natury ma swoje zalety, ale do szkoły daleko, do znajomych, przyjaciela…

 -Przyjaciela?

 -W sumie jest on kimś więcej, jest powiernikiem sekretów, kochankiem, przyjacielem, doświadczonym w różnych sprawach mężczyzną… Chcę uniknąć mówienia ~mój mężczyzna~, bo nie mogę mieć go na własność…

 -A chciałabyś?

 -Jeżeli byłoby to równoznaczne z ograniczeniem jego osobistej wolności słowa, czynu i wyboru to nie.

 -?

 -Kwestia tego, że pokochałam człowieka wolnego, nieskrępowanego i nie chciałabym, żeby stał się marionetką w moich dłoniach… Nie chciałabym też, żeby zawsze robił to co chcę, jeżeli kłóci się to z jego przekonaniami i zasadami…

 -Możesz mi powiedzieć, jaki on jest?

 -A po co ci to?

 -Chciałabym móc wyrobić sobie o nim jakieś zdanie.

 -Nie jest według mnie słuszne wyrabianie sobie o kimś zdanie na podstawie cudzych opowieści.

 -Czemu?

 -Gdyż przepełnione są one emocjami i uczuciami, które opowiadający odczuwa z związku z osobą, o której opowiada. Mówiąc o kimś przekazujemy drugiej osobie część własnych przekonań, osądów lub też uprzedzeń. Mówiąc o jakiejś tam Ance ~ona jest strasznie wredna~ uprzedzam cię do niej, chociaż jak ją poznasz, może być ona bardzo miłą osobą. I na odwrót...